Miniatuurbeeldjes, sculpturen

Miniatuurbeeldjes, sculpturen van wereldberoemde kunstenaars zoals Hiëronymus Bosch, Salvador Dali, Edgar Degas, Gustav Klimt, Amedeo Modigliani, Auguste Rodin, Leonardo da Vinci en Michelangelo.
Alle beeldjes zijn gemaakt van Polystone en bestaan uit gemalen steen (o.a. graniet, marmer, soapstone) wat wordt vermengd met een vloeibare hars. Door...

Miniatuurbeeldjes, sculpturen van wereldberoemde kunstenaars zoals Hiëronymus Bosch, Salvador Dali, Edgar Degas, Gustav Klimt, Amedeo Modigliani, Auguste Rodin, Leonardo da Vinci en Michelangelo.
Alle beeldjes zijn gemaakt van Polystone en bestaan uit gemalen steen (o.a. graniet, marmer, soapstone) wat wordt vermengd met een vloeibare hars. Door het vermengen van de steen met de hars ontstaat een gietbaar mengsel. Dit mengsel wordt gegoten in een rubberen mal van het beeld. Na uitharding wordt het beeld uit de mal verwijderd. De scherpe uitsteeksels en randen van het beeld worden verwijderd, het wordt in meerdere stappen geschuurd en vervolgens gepolijst. Hierna wordt het beeld met de hand geverfd, gedroogd en opnieuw gepolijst. Het resultaat is een beeld dat zo hard en sterk is als steen en ook zo aanvoelt.
Polystone heeft het voordeel dat er geen vocht in kan dringen zodat het als materiaal erg geschikt is om buiten te laten staan.

Meer

Miniatuurbeeldjes, sculpturen  Klik op de kunstenaar die u zoekt.

Subcategories

  • Jheronimus Bosch

    Jheronimus Bosch (†1516), postuum ook Jeroen of Hiëronymus Bosch genoemd, eigenlijk Jheronimus van Aken, was een Zuid-Nederlands kunstschilder behorend tot de Noordelijke Renaissance. De in artistiek opzicht wereldberoemde geniale voorloper van het surrealisme, was in zijn tijd uniek en radicaal vernieuwend. Hiëronymus Bosch, geboren in 's-Hertogenbosch plaatst fantastische motieven in een vijandige wereld vol mystiek, vanuit de overtuiging dat de mens door eigen domheid en zondigheid ten prooi is gevallen aan de duivel. Hij houdt met cerebrale ironie en magische symboliek de wereld een spiegel voor en ontziet daarbij niemand. Hij richt zijn spottende pijlen evengoed op de hypocrisie van de clerus als op de mateloosheid van de adel en de zedeloosheid van het volk. De stijl van Hiëronymys Bosch komt voort uit de traditie van de boekverluchtigingen (middeleeuwse handschriftillustraties). De karikaturale verbeelding van het kwaad kent aspecten van bezwering, maar dient tevens als confronterende waarschuwing op theologische gronden. Het gevolg hiervan is dat de precieze betekenis van een deel van zijn werk vandaag de dag onbekend is. Hoewel hij al tijdens zijn leven een beroemd schilder was en hij zelfs opdrachten van het hertogelijk hof in Brussel kreeg, is er vrij weinig over hem bekend.

  • Salvador Dalí

    Dalí 1904-1989. Dalí sublimeerde zijn leven in zijn schilderkunst. Gebaseerd op groot vakmanschap, opgedaan in allerlei schilderkunstige experimenten, tilde hij op onnavolgbare eigenzinnige wijze het surrealisme naar ongekende hoogte. Hij fotografeerde als het ware associatief wat er zich aan de binnenkant van zijn hoofd afspeelde. Aangezet door destijds nieuwe inzichten in de psychologie probeerde hij zijn onderbewustzijn in beelden vast te leggen en zijn dromen in al hun ondoorgrondelijke symboliek te visualiseren. Hiertoe ontwikkelde hij zijn befaamde "paranoïde-kritische methode". Voor ons, eendimensionale stervelingen, blijven slechts de schilderijen en andere kunstuitingen als fascinerende getuigen van een letterlijk ongelooflijk intensief en arbeidzaam leven. Wellicht spreken ze ons zo aan doordat ze ons niet alleen een blik gunnen in Dalí's onderbewustzijn, maar ook een spiegel vormen van onze eigen ziel. Dalí werd geboren in Figueres, in Catalonië, Spanje. Zijn eerste tekenonderwijs kreeg Dalí op tienjarige leeftijd van een vriend van zijn vader, de impressionistische kunstschilder Ramón Pichet (1872-1925). Zijn eerste tentoonstelling vond in 1918 plaats in het stadstheater van Figueres. In zijn jonge jaren was Dalí geïnteresseerd in kunstschilders als El Greco, Francisco Goya, Michelangelo en Diego Velázquez. Hij richtte zijn aandacht in die tijd op het impressionisme en het kubisme. Salvador Dalí studeerde in Madrid van 1921 tot 1924. Al in die tijd was hij, waarschijnlijk om de aandacht op zich te richten, een excentriek figuur. In 1926 ging hij naar Parijs. Daar leerde hij Pablo Picasso en André Breton kennen. In 1929 werd hij verwelkomd door Breton en sloot hij zich aan bij het surrealisme.

  • René Magritte

    René Magritte (1898-1967) werd in 1898 geboren in Lessines bij Tournai, in het Franssprekende deel van België. Hij groeide op in Châtelet bij Charleroi. Van 1916 tot 1918 bezocht hij de Academie voor Schone Kunsten in Brussel. Daar ontmoette hij de gebroeders Victor en Pierre Bourgeois en de schilder Pierre-Louis Flouquet. In 1919 werkte Magritte mee aan het eerste nummer van het tijdschrift Au Volant, uitgebracht door de gebroeders Bourgeois. Na een jaar in militaire dienst werkte Magritte als ontwerper, vooral voor een producent van behangpapier in Brussel, en als freelance ontwerper van affiches, publiciteitsmaterialen en stands voor tentoonstellingen. Zijn eerste erkende surrealistische werk, Le Jockey Perdu, schilderde hij in 1926. In datzelfde jaar ondertekende hij, samen met andere Belgische surrealisten, de pamfletten Les Mariés de la tour Eiffel en Deux Disgrâces. Magritte woonde van 1927 tot 1930 in Le Perreux-sur-Marne bij Parijs, waar hij Hans Arp, André Breton, Salvador Dalí, Paul Eluard en Joan Miró leerde kennen. In 1929 werd zijn provocatieve artikel Les Mots et les Images werd gepubliceerd in het laatste nummer van La Révolution Surréaliste , een jaar nadat hij Le Masque Vide had geschilderd.

    René Magritte, als grafisch ontwerper bij een behangfabriek maakte later ook veel affiches. Het debuut van Magritte in de schilderkunst was kubistisch, futuristisch en abstract werk, onder invloed van zijn baas Victor Servranckx in de behangpapierfabriek. Na de kennismaking met het werk van Giorgio de Chirico, in 1925, begon het werk van Magritte surrealistische elementen te bevatten. De Chirico beeldt voorwerpen zeer realistisch af maar in totaal verschillende causale en temporele contexten. Zo beklemtoont De Chirico de raadselachtigheid van de objectenwereld. Ook de conventionele orde en de plaatsing van de dingen wordt op die wijze geïroniseerd. Magritte maakte vooral schilderijen (olieverf op doek), maar ook gouaches, voorwerpen en collages. Zijn bekendste schilderij is zonder twijfel "De Mensen Zoon" uit 1968.

  • Gustav Klimt

    Als vooraanstaand lid van de vernieuwende kunstenaarsgroep Sezession geldt Klimt als een van de voornaamste wegbereiders van de moderne schilderkunst. Daarnaast roept zijn ornamentele Jugendstil onweerstaanbaar het Weense fin-de-siècle gevoel op: elitair, burgerlijk-liberaal, soms decadent-behagend-decoratief. De combinatie van de monumentale stijl, de bijna Byzantijnse ornamentiek en klassiek symboliek levert een zeer herkenbare œuvre op, geschapen tegen de achtergrond van de kenmerkende romantiek van zijn tijd. In de eigen woorden van de Sezession: "De kunsten leiden ons naar een ideaal rijk, de enige plaats waar we zuivere vreugde, zuiver geluk en zuivere liefde kunnen vinden. Koor der paradijsengelen. Vreugde van goddelijke vonken. Deze kus van de hele wereld".

  • Michelangelo

    Michelangelo (1475-1564). Als kunstenaar, beeldhouwer, architect en dichter was Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni het archetype van de Renaissance kunst, de "homo universalis".

  • Amedeo Modigliani

    Amedeo Clemente Modigliani (Livorno, 12 juli 1884 - Parijs, 24 januari 1920) was een Italiaans kunstschilder en beeldhouwer. De schilderkunst van Modigliani is herkenbaar aan de langgerekte lichamen van de vrouwen en de warme gloeiende kleuren. In zijn schilderijen ziet met zijn passie voor de beeldhouwkunst. In 1906 verhuisde Modigliani naar Parijs, dat toen het brandpunt van de avant-garde was en waar hij een voorbeeld werd van de tragische artiest. Hij vestigde zich in Le Bateau-Lavoir, een commune voor armoedige artiesten in Montmartre en begon snel met schilderen, in eerste instantie beïnvloed door Henri de Toulouse-Lautrec, totdat Paul Cezanne hem tot andere inzichten bracht. In 1909 keerde Modigliani terug naar Livorno, ziekelijk en uitgebrand door zijn levensstijl. Hij bleef echter niet lang in Italië en ging snel terug naar Parijs, waar hij nu een studio huurde in Montparnasse. Hij leidde er een kort en bewogen kunstenaarsleven. Modigliani liet de wereld op 36-jarige leeftijd een oeuvre na dat getuigt van een oprechte, obsessieve zoektocht naar waarheid en het zuivere in de kunst.

  • Rodin en Claudel

    Rodin 1840-1917. Rodins leven als beeldhouwer werd lange tijd gekenmerkt door de gemengde reacties die zijn werken bij het publiek opriepen. Het onbegrip voor Rodins werk hing ten dele samen met het oorspronkelijke karakter van zijn kunst. Hij voelde weinig voor de strikte formules van de romantiek en wilde zich evenmin vereenzelvigen met de neutraliteit van de impressionisten. Rodins oeuvre wordt dan ook gekenmerkt door een passie voor het menselijk lichaam. Hij maakte veelvuldig gebruik van modellen en achtte zich niet in staat tot creativiteit als hij geen levend model voor zich had. Hij zei dan ook: "Ik houd mij in alles aan de natuur en ik pretendeer nooit dat ik haar kan beheersen. Mijn enige ambitie is dienstbaar en trouw aan haar te zijn". Vragen over zijn vak controversiële, erotisch getinte werken beantwoordde hij met: "De kunst is eigenlijk niet meer dan een uiting van lust, alleen maar voortkomende uit de potentie om lief te hebben". Dit potentieel maakte Rodin dan ook ten volle waar. Een ware stoet van minnaressen trok aan zijn kunstenaarsoog voorbij. Veel affaires waren vluchtig maar één daarvan bleek van enorme waarde voor zijn latere werk: Camille Claudel. Deze eigenzinnige, felle vrouw, zelf een getalenteerde beeldhouwster, inspireerde hem tot het maken van zijn beroemdste en meest bewonderde werken. De relatie hield lang stand alhoewel Camille zich Rodins uitstapjes en zijn relatie met zijn trouwe metgezellin, Rose Beuret, moest laten welgevallen. Het kwam uiteindelijk tot een definitieve breuk, die voor Camille dramatische gevolgen had. Ze raakte geïsoleerd en verward en uiteindelijk werd ze door haar familie, totaal berooid en gedesoriënteerd, gedwongen zich op te laten nemen in een inrichting. Rodins ster bleef echter stijgen en aan het einde van zijn leven kon hij terugkijken op een geslaagd kunstenaarschap. Hij had zijn werken aan de Franse staat geschonken die op zijn beurt had beloofd een museum in zijn naam te stichten. Uiteindelijk werd hij met veel eerbetoon begraven en de woorden die zijn vader ooit had gebezigd, toen Rodins carrière maar niet van de grond leek te komen, bleken van profetische waarde: "De dag zal komen dat men van jou, zoals van waarlijk alle grote mannen, kan zeggen: de kunstenaar Auguste Rodin is dood, maar hij leeft voort voor het nageslacht, voor de toekomst". Rodin was een beeldhouwer van het impressionisme. Hij gebruikte de natuur om zijn werk levendig eruit te laten zien. Zijn werk valt op door het onregelmatige oppervlak, waarop de lichtval schitteringen veroorzaakt. Deze schitteringen geven het beeld beweeglijkheid. Dit effect was niet waar hij naar streefde. Met deze manier van tentoonstellen probeerde Rodin de stappen van de sculptuur te laten zien. Zoals de schilders hun werk opbouwden uit kleur- en lichtvlekken, zo bouwde Rodin zijn beelden uit klei en brons. Door het zichtbaar worden van het maakproces, wist Rodin het tijdelijke aspect in zijn werk naar voren te laten komen. Nog een kenmerk van impressionisme in de beeldhouwkunst is de opvatting dat de kunst autonoom is, de vorm en bedoeling zijn een eenheid en de kijker kan zien hoe het werk gemaakt is. Daardoor lijkt het soms zo dat het kunstwerk niet af is.

  • Leonardo da Vinci

    Autodidact Leonardo da Vinci (1452-1519) had de neiging om zijn beperkte opleiding te compenseren met klassieke empirische studies. De meest beroemde van deze studies is de "Vitruvian Man". Zo genoemd, omdat het is gebaseerd op de beschrijving van de ideale menselijke lichaamsverhoudingen door de Romeinse architect Vitruvius. De Vitruvius man wordt gezien als een symbool van het humanisme, met de mens als het middelpunt van het heelal. Hij wordt gezien als het schoolvoorbeeld van het renaissance-ideaal van de homo universalis en als genie.

  • Kazimir Malevich

    Kazimir Severinovitsj Malevich geboren 23 februari 1879 in Kiev Oekraine en overleden 15 mei 1935, Sint Petersburg, Rusland. Malevich was een Russisch en Sovjetkunstschilder die grote bekendheid in West Europa kreeg als docent en als theoreticus van het constructivisme en het suprematisme, als moderne kunstrichtingen. Het werk van Kazimir Malevich lijkt een revival te ondergaan gezien zijn populariteit een vlucht heeft genomen en is daarom recentelijk geëxposeerd in het ‘Stedelijk’ te Amsterdam en ‘The Tate Modern’ in Londen.
    Als ode aan Kazimir Malevich en geïnspireerd door zijn schilderwerken zijn deze sculpturen ontworpen en vervaardigd waardoor zijn levenswerk een drie dimensionaal vervolg krijgt.

  • Vincent van Gogh

    Vincent van Gogh (1853-1890) heeft in zijn leven ongeveer 40 zelfportretten gemaakt omdat hij meestal geen geld had om modellen in te huren. Twee van de volgende zelfportretten zijn gebruikt ter inspiratie van de serie Van Gogh 3D objecten: zelfportret met grijze vilthoed en zelfportret met verbonden oor en pijp.